Sanktuarium Maryjne Królowej Polskiego Morza w Swarzewie
Strona Główna ˇ Foto Album ˇ Kontakt ˇ Księga Gości ˇ Szukaj September 23 2017 00:36:07
Nawigacja
Parafia Swarzewo
  Strona Główna
  Archiwalne zdjęcia NAC
  Foto Album
  Konstantyn Dominik
  Szukaj
  Msze Święte
  Księga Gości
  Kontakt
  Dzisiejsze wydarzenia

Sanktuarium Swarzewskiej Madonny

W historii i Legendzie

Świątynia w świetle badań

Wierny Lud Kaszubski

W poezji, pieśni i modlitwie

Pielgrzymki i Odpusty

Pielgrzymki Parafialne

Piesza Pielgrzymka Kaszubska na Jasną Górę

Zaprzyjaźnione strony

Narodowa Strategia Spójności
  Aktualności

Kalendarz
Wrzesień 2017
Nd Pn Wt Śr Cz Pt Sb
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
Przetłumacz stronę

Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło

Zapamiętaj mnie



Zapomniane hasło?
Wojenne losy

Przejmującą datą w dziejach swarzewskiego zabytku jest data wpisana w nasz trudny wiek 4.01.1936r. W tym dniu (nocą) dokonano włamania do kościoła w Swarzewie. Rozbito wtedy tabernakulum i skradziono kosztowności z samej rzeźby oraz wszystkie wota. Fakt ten wywołał wielki ból w sercach wierzącego ludu Pomorza i Polski.


Wojenne losy.

Widmo nadchodzącej wojny skłoniło władzę duchowną w Pelplinie do wydania stosownych zarządzeń, mających chronić bezcenne zabytki diece­zji. Proboszczowie otrzymali instrukcje aby zabezpieczyć cenniejsze zabyt­ki ruchome i zdeponować je w Kurii74. W trosce o zabytek autentyczny, po­stanowiono w Swarzewie wykonać kopię rzeźby, której wykonanie zlecono prof. Mikołajowi Cichoszowi z Pelplina75. Wybuch II wojny światowej, tak jak zaskoczył wszystkich, również zaskoczył proboszcza swarzewskiego ks. Wojciecha Pronobisa, który nie zdążył wykonać poleceń Kurii Biskupiej. W zaistniałej sytuacji przyszedł z pomocą parafianin swarzewski Leon Torlińki76. Postanowił on zabezpieczyć słynną statuę Matki Boskiej Swarzewskiej wraz z innymi cennymi przedmiotami przez zakopanie w ziemi swojego gospodarstwa77. Przeniesienia figury wraz z cenniejszymi wotami dokonano dnia 8 września 1939 r.78. Po zakończeniu całej akcji sporządzo­no protokół o miejscu ukrycia. Dokument podpisali: proboszcz swarzewski ks. W. Pronobis, L. Torliński i jego dwóch synów Antoni i Władysław oraz dwóch oficerów Wojska Polskiego79. Kilka dni po zabezpieczeniu figury Madonny Swarzewskiej aresztowano ks. W. Pronobisa80. W armii najeźdź­cy za formacjami ofensywnymi, szli wojskowi przygotowani w różnych dziedzinach nauki. Byli wśród nich również znawcy dzieł sztuki. Ci, w forma­cjach gestapo, poszukując cenniejszych eksponatów w kościele swarzewskim zauważyli brak autentyku gotyckiej rzeźby „Królowej Polskiego Mo­rza". W międzyczasie L. Torliński został wysiedlony do Generalnej Guber­ni, a w Swarzewie został przypadkowy świadek - swarzewski organista J. Hejnowski, który 8 września 1939 r. widział zamianę figur81. Organista are­sztowany, okazał się człowiekiem miękkim, wskutek bolesnych praktyk stosowanych przez Gestapo wyznał, że był świadkiem zamiany rzeźb dnia 8 września 1939 r., podając nazwiska osób biorących udział w akcji zamiany rzeźb. Policja niemiecka zaczęła poszukiwania L. Toruńskiego, który usiłował, poinformowany o jego poszukiwaniu, skontaktować się z bisku­pem K.M. von Splettem z Gdańska, że ma zamiar, dla ratowania rzeźby swarzewskiej, wskazać policji miejsce jej ukrycia. Kontaktu z biskupem nie zdołał nawiązać82. Tej samej jesieni, krwawej dla całego narodu, zginął proboszcz swarzewski ks. W. Pronobis83. W tym czasie, głębokiego przygnębienia parafian swarzewskich, bez swojego pasterza, gestapo przeszukiwało zabudowania gospodarskie L. Toruńskiego. Poszukujący kopali również w miejscu gdzie była ukryta skrzynia ze statuą i wotami, ale się nie dokopali84. Policja niemiecka dosięgła wywiezionego L. Torlińskiego, który przywieziony do Wielkiej Wsi wskazał miejsce przechowywania skrzyni85. Śledząc losy swarzewskiej rzeźby, odnosi się wrażenie, że to Mat­ka Boska sama strzegła swego wizerunku, wykonanego przez gotyckiego mistrza. Dalsze losy jeszcze bardziej pogłębiają to przekonanie, iż Matka Boska Swarzewska, Matka ludu pomorskiego, która przez wieki doświadczeń, jednoczyła ten lud w duchowości maryjnej, katolickiej i pol­skiej, nie chciała pozostać w ukryciu, głęboko w ziemi. Sądząc po ludzku, Matka Boska w swym gotyckim wizerunku swarzewskim, przez który dokonała tylu niewymiernych pomocy, pragnęła w tamtych mrocznych la­tach być pośrodku swego ludu. Po odkopaniu rzeźby przekazano ją do Wejherowa, gdzie w okresie okupacji królowała w tamtejszej farze. Ze swego nadmorskiego sanktuarium przeszła na lata okupacji do sanktu­arium Męki Pańskiej, gdzie dominowało Passio Christi i Passio Mariae i passio udręczonego narodu.

Natychmiast po odkopaniu rzeźby przekazano ją do Wejherowa pod opiekę okupacyjnego proboszcza tamtejszej fary ks. K. Knopa. Postanowił on „znaleźć figurze godniejsze miejsce niż jest Swarzewo”86. Do roku 1944 figura Matki Boskiej Swarzewskiej pozostawała w kościele farnym w Wejherowie, eksponowana szczególnie w czasie świąt maryjnych87. Wtedy, szczęśliwie dla zabytku, dokonano konserwacji. Zaczęła jednak zmierzchać potęga niemiecka. W roku 1944 ówczesny proboszcz swarzewski ks. F. Hind. wraz z kilkoma swoimi parafianami udali się do Wejherowa, gdzie przedstawili prośbę o zezwolenie na przeniesienie figury Matki Boskiej Swarzewskiej do sanktuarium w Swarzewie. Prośbę przedstawili ks. K. Knopowi i urzędnikowi do spraw religii w tamtejszym gestapo Arturowi Schönfeldowi88. Po złożeniu niewielkiego okupu uzyskali zezwolenie. W uroczystej procesji Swarzewska Pani wróciła do swojej nadmorskiej siedziby. W czasie uroczystości obecni byli: A. Schönfeid i ks. Knop.


Figurka Matki Boskiej Swarzewskiej i niektóre skarby kościoła swarzewskiego w czasie pobytu w Wejherowie


Figurka Matki Boskiej Swarzewskiej i niektóre skarby kościoła swarzewskiego w czasie pobytu w Wejherowie.





74 D e r c, dz. cyt., s. 34.
75 Obecnie kopia ta umieszczona jest na ołtarzu bocznym pod chórem muzycznym.
76 L. Toruński mieszkał w Wielkiej Wsi (Władysławowo), która należała wtedy do parafii Swarzewskiej.
77 Derc, dz. cyt., s. 36.
78 Necel W., Kult Najświętszej Maryi Panny Królowej Polskiego Morza w Swarzewie(mps), Lublin 1980, s. 22. Skrzynia z figurką i wotami została umieszczona w dole o głębokości 3,5 m. Dla zabezpieczenia figurki przed wilgocią dół wyłożono grubymi drewnianymi belkami.
79 Za W. Necel: przypuszcza się, że oficerowie ci ukryli się po rozbitych oddziałach popolskich. Teren ten był już od kilku dni pod okupacją niemiecką.
80 Derc, dz. cyt., s. 36, podaje datę aresztowania 11.09.1939.
81 Tamże, s. 36.
82 Tamże, s. 37.
83 Jacewicz W. - Woś J., Martyrologium polskiego duchowieństwa rzymskokatolickiego, Warszawa 1977, s. 96.
84 Derc,dz.cyt.,s.84.
85 Tamże, s.38.
86 Derc, dz. cyt., s. 40 — piszący te słowa potwierdza opinię o ks. Knopic, iż był on członkiem NSDAP
87 Tamże.
88 Tamże, s. 43.








Dodane przez Administrator dnia February 03 2007 14:34:048505 Czytań - Drukuj
Copyright © Parafia NNMP 2007
Zapraszamy na Kaszuby! Powered: eXtreme-Fusion